ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی

(جزای نقدی تعدیل شده) مجازات های تعزیری به هشت درجه تقسیم می شود:

درجه 1 – حبس بیش از بیست و پنج سال – جزای نقدی بیش از 9.200.000.000 ریال – مصادره کل اموال – انحلال شخص حقوقی درجه 2 – حبس بیش از پانزده تا بیست و پنج سال – جزای نقدی بیش از 5.000.000.000 تا 9.200.000.000 ریال درجه 3 – حبس بیش از ده تا پانزده سال – جزای نقدی بیش از 3.300.000.000 تا 5.000.000.000 ریال درجه 4 – حبس بیش از پنج تا ده سال – جزای نقدی بیش از 1.650.000.000 تا 3.300.000.000 ریال – انفصال دائم از خدمات دولتی و عمومی درجه 5 – حبس بیش از دو تا پنج سال – جزای نقدی بیش از 800.000.000 تا 1.650.000.000 ریال – محرومیت از حقوق اجتماعی بیش از پنج تا پانزده سال – ممنوعیت دائم از یک یا چند فعالیت شغلی یا اجتماعی برای اشخاص حقوقی – ممنوعیت دائم از دعوت عمومی برای افزایش سرمایه برای اشخاص حقوقی درجه 6 – حبس بیش از شش ماه تا دو سال – جزای نقدی بیش از 200.000.000 تا 800.000.000 ریال – شلاق ازسی ویک تا هفتادوچهار ضربه و تا نودونه ضربه در جرائم منافی عفت – محرومیت از حقوق اجتماعی بیش از ششماه تا پنجسال – انتشار حکم قطعی در رسانه ها – ممنوعیت از یک یا چند فعالیت شغلی یا اجتماعی برای اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال – ممنوعیت از دعوت عمومی برای افزایش سرمایه برای اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال – ممنوعیت از اصدار برخی از اسناد تجاری توسط اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال درجه 7 – حبس از نود و یک روز تا شش ماه – جزای نقدی بیش از 100.000.000 تا 200.000.000 ریال – شلاق از یازده تا سی ضربه – محرومیت از حقوق اجتماعی تا شش ماه درجه 8 – حبس تا سه ماه – جزای نقدی تا 100.000.000 ریال – شلاق تا ده ضربه

تبصره 1 - موارد محرومیت از حقوق اجتماعی همان است که در مجازات های تبعی ذکر شده است.

تبصره 2 - مجازاتی که حداقل آن منطبق بر یکی از درجات فوق و حداکثر آن منطبق با درجه بالاتر باشد، از درجه بالاتر محسوب می شود.

تبصره 3 - در صورت تعدد مجازاتها، مجازات شدیدتر و درصورت عدم امکان تشخیص مجازات شدیدتر، مجازات حبس ملاک است. همچنین اگر مجازاتی با هیچ یک از بندهای هشتگانه این ماده مطابقت نداشته باشد مجازات درجه هفت محسوب می شود.

تبصره 4 - مقررات این ماده و تبصره های آن تنها جهت تعیین درجه مجازات است و تأثیری در میزان حداقل و حداکثر مجازات های مقرر در قوانین جاری ندارد.

تبصره 5 - ضبط اشیاء و اموالی که در ارتکاب جرم به کار رفته یا مقصود از آن به کارگیری در ارتکاب جرم بوده است از شمول این ماده و بند (ب) ماده (۲۰) خارج و در مورد آنها برابر ماده (۲۱۵) این قانون عمل خواهد شد. در هر مورد که حکم به مصادره اموال صادر می شود باید هزینه های متعارف زندگی محکوم و افراد تحت تکفل او مستثنی شود.

تبصره ۶ (الحاقی سال 1399) - تمام حبس‌های ابد غیرحدی مقرر در قانون به حبس درجه یک تبدیل می شود.

- رأی وحدت رویه مرتبط شماره 744 - مورخ سال 1394 شماره 759 - مورخ سال 1396