رأی وحدت رویه ۲۳

منظور از جرائم و محکومیتهای قتل عمدی که به‌موجب تبصره ۲ ماده‌واحده لایحه قانونی عفو عمومی متهمان و محکومان جزائی مصوّب ۵۸/۶/۱۳ شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران از شمول مقررات آن قانون مستثنی گردیده، جرائمی است که به‌مرحله انجام رسیده و منتهی به فوت مجنی‌علیه شده باشد ، بنابراین جرائم و محکومیتهای کسانی که شروع به اجرای جرائم مذکور نموده و قصد ارتکابشان به واسطه موانع خارجی که اراده آنان در آنها مدخلیت نداشته معلق و بی‌اثر مانده و جنایت منظور واقع نشده‌است درصورتی‌که مشمول ماده‌واحده باشد جزو مستثنیات تبصره‌مزبور محسوب نبوده و از تعقیب و مجازات معاف خواهد