رأی وحدت رویه ۲۲۸
شماره ۲۲۸ — مورخ ۱۳۴۹/۸/۲۰ — هیأت عمومی دیوان عالی کشور
" چون تحقق بزه افتراء در صورتِ إسناد صریح جرمی از طرف کسی به دیگری با سوء نیت معلق به احراز کذب تهمت و عدم ثبوت عمل انتسابی در مراجع قضایی است، که با این وصفِ إسناد دهنده مفتری محسوب و به مجازات مقرر در قانون محکوم می شود، بنابراین شروع مرور زمان جرم افتراء طبعاً از تاریخ قطعیت عجز از اثباتِ إسناد و ثبوت کذب شکایت شاکی است نه صرف اعلام شکایت و إسناد بزه، لذا رأی شعبهٔ هشتم دیوان عالی کشور نتیجتاً صحیح و منطبق با موازین قانونی است."
"این رأی طبق قانون وحدت رویه مصوب ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاهها در موارد مشابه لازم الاتباع است."
هیأت عمومی دیوان‌عالی‌کشور
رأی وحدت رویه ۲۲۸ در پروندهٔ شما چه اثری دارد؟ پرونده‌تان را به زبان خودتان بنویسید؛ هوشیار وکیل مواد و نظریات مرتبط را پیدا می‌کند و تحلیلی می‌دهد که هر استنادش با متن قانون راستی‌آزمایی شده. اولین تحلیل رایگان است.
متن از بانک قوانین هوشیار وکیل است؛ پیش از استناد با متن منتشرشده در روزنامهٔ رسمی تطبیق دهید.