رأی وحدت رویه ۱۲

کیفری که قانونگذار در ماده ۸۷ قانون تعزیرات برای اهانت به کسانی که در سمتهای مختلف دولتی وظایفی را انجام می دهند و به آن مناسبت مورد اهانت قرار می گیرند معین کرده، اشد از مجازاتی است که در ماده ۸۶ همان قانون برای اهانت به افراد غیر مسؤول تعیین شده و در این امر حفظ نظم عمومی و سیاست اداری کشور ملحوظ بوده و حق شخص و فردی نیست که انصراف آنان از شکایت تعقیب جزائی را کلاً موقوف نماید، لذا نظر شعبه ۱۹۳ دادگاه کیفری دو تهران از این جهت منطبق با موازین قانونی بوده و صحیحاً صادر شده است.

این رأی به موجب ماده ۳ اضافه شده به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب مرداد ۱۳۳۷ در موارد مشابه از طرف دادگاه ها لازم الاتباع است.

هیأت عمومی دیوان‌عالی‌کشور