نظریه مشورتی ۷/۹۹/۹۵

چنانچه رای غیابی بر محکومیت متهم صادر شود و شاکی نسبت به رای صادر ه تجدیدنظرخواهی کند منتهی م هلت واخواهی متهم یا منقضی نشده باشد یا ابلاغ دادنامه به صورت قانونی صورت گرفته باشد، آیا دادگاه تجدیدنظر می تواند با توجه به مواد 406 و 407 قانون آیین دادرسی کیفری به تجدیدنظرخواهی شاکی رسیدگی کند؟ به عبارت دیگر با توجه به این که طبق ماده 407 این قان ون تعیین وقت رسیدگی در مرحله واخواهی الزامی است تکلیف دادگاه تجدیدنظر چیست؟ )مفاد بند»ث « ماده 450 و ماده 461 آیین دادرسی کیفری در نظر گرفته شود (قانون

آراء دادگاه های کیفری نسبت به شاکی و دادستان حضوری است و وصف حضوری یا غیابی بودن آراء، صرفا همیشه نسبت به محکوم علیه قابل انطباق است. بنابراین غیابی بودن رأی نسبت به متهم تأثیری در حق تجدیدنظرخواهی شاکی و دادستان ندارد و اطلاق عبارت»رأی « مذکور در بند پ ماده ی 433 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 که مطلق آراء اعم از حضوری و غیابی را شامل می شود، مؤید این استنباط است، لذا در آن قسمت از فرض سؤال که حکم دادگاه ابلاغ قانونی شده و مهلت بیست روزه نیز منقضی شده باشد، دادگاه تجدیدنظر با لحاظ مواد 426 ، 427 ، بند ب ماده ی 434 ، 457 و 461 این قانون، به تجدیدنظر خواهی شاکی یا دادستان رسیدگی می کند، اما در فرضی که مهلت واخواهی متهم اساسا منقضی نشده باشد و شاکی نسبت به رأی صادره تجدیدنظرخواهی کند، با عنایت به ذیل ماده 406 آیین دادرسی کیفری و لحاظ این که واخواهی طریق عدولی شکایت از آراء است ،قانون موجب قانونی جهت و ارسال پرونده به دادگاه تجدیدنظر وجود ندارد طر.ح