نظریه مشورتی ۷/۹۹/۵۲۳

به موجب ماده 24 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 ثبت طلاق و سایر موارد انحلال نکاح و نیز اعلام بطلان نکاح یا طلاق در دفاتر اسناد رسمی ازدواج و طلاق حسب مورد پس از صدور گواهی عدم امکان سازش یا حکم مربوط از سوی دادگاه مجاز است؛ چنانچه یکی از زوجین به استناد صورت جلسه و یا توافق نامه عادی اجرای صیغه طلاق ک ه توسط روحانی مسجد محل و بدون رعایت تشریفات قانونی اجرا شده است، دعوایی را به خواسته تنفیذ واقعه طلاق مطرح کند، آیا دعوای مذکور قابلیت استماع قانونی دارد یا آن که لازمه استماع آن طرح قبلی دعوای صدور گواهی عدم امکان سازش و یا حکم طلاق حسب مورد است

در فرضی که بدون مراجعه به دادگاه خانواده و اخذ گواهی عدم امکان سازش از آن دادگاه، صیغه طلاق جاری شده باشد و متعاقبا احدی از زوجین مبادرت به تقدیم دادخواست جهت ثبت طلاق کند، از آن جا که مطابق ماده 20 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، در هر حال ثبت طلاق الزامی است و ضمانت اجرای عدم ثبت انحلال نکاح، مجازاتی است که در ماده 49 این قانون پیش بینی شده است و حتی در ماده یادشده بر الزام زوج به ثبت واقعه تصریح شده در صورت احراز اجرای صیغه طلاق با رعایت جهات شرعی و قانونی، صدور حکم مبنی بر ثبت واقعه طلاق ،است، بلامانع است. بدیهی است در این حالت، ارجاع امر به داوری یا انجام مشاوره منتفی است. بنا به مراتب فوق، موجبی طرح دعوای تنفیذ طلاق به نحو مستقل وجود ندارد .برای دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه