نظریه مشورتی ۷/۹۹/۴۰۱

دادگاه بدوی در مورد اتهامی مانند خیانت در امانت با رعایت شرایط مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 حکم به تحمل سه ماه حبس تعزیری داده است دادگاه تجدیدنظر با این دیدگاه که جهت تخفیف وجود ندارد و شاکی هم اعتراض کرده است ،ضمن تایید مجازات آ »را به حداق ل مجازات قانونی شش ماه حبس اصلاح می کند .متهم از این حکم قطعی طبق بند»چ « ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 تقاضای اعاده دادرسی می کند و شعبه دیوان عالی کشور ملاحظه می کند رای بدوی در خصوص وجود جهات تخفیف صحیح بوده است. آیا این فرض قسمت دوم بند»چ « ماده 474 قانون یاد شده فقط ناظر به مجازات قانونی است یا این که زمانی که دادگاه بدوی به درستی مجازات را تخفیف داده است از مجازات مقرر قانونی با لحاظ جهات تخفیف است یا به عبارت دیگر آیا یعنی مجازات 6 ماه حبس با رعایت جهات تخفیف بیش از مجازات مقرر قانون ی تلقی می شود؟

قسمت دوم بند»چ « ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 شامل مواردی نیز می شود که مجازات مورد حکم بیش از میزانی باشد که مد نظر مقنن با لحاظ کیفیات مشدده و مخففه است. بنابراین در فرض استعلام که به تشخیص دیوان عالی کشور در خصوص محکوم علیه با لحاظ کیفیات مخففه باید تعیین مجازات می گردید و این مهم رعایت نشده است، از مصادیق اعاده دادرسی موضوع قسمت دوم بند»چ « ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 است. دکتر احمد رفیعی مدیرکل حقوقی قوه قضاییه