نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۸۵۰

مأموری با رعایت مقررات راجع به قانون به کارگیری سلاح توسط نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوب 1373 مبادرت به تیراندازی منتهی به جراحت یا فوت متهم یا شهروندان می کند و کمیسیون ماده 5 آیین نامه اجرایی تبصره بند 5 ماده 3 قانون مذکور تیراندازی را وفق مقررات تشخیص می دهد. آیا می توان موضوع را با این استدلال که سلاح نوعا کشنده است، در شمول بند»ب « ماده 290 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دانست؟

اولا، هیأت کارشناسی موضوع ماده 5 آیین نامه اجرایی تبصره بند 5 ماده 3 قانون به کارگیری سلاح توسط مأموران نیروهای مسلح در موارد ضروری مکلف است در کلیه مواردی که مأمور یا مأموران مسلح در اجرای مأموریت خود اقدام به تیراندازی کرده و منجر به قتل و جرح شده باشد، با بررسی دقیق موضوع، نظر خود مبنی بر»انطباق یا عدم انطباق اقدام مأمور یا مأموران در به کارگیری سلاح با مقررات مربوط« را اعلام ک ند و نظر هیأت که نظر کارشناسی محسوب می شود، مانند دیگر نظریات کارشناسی برای قاضی لازم نیست الاتب.اع ثانیا، تشخیص عمدی یا غیر عمدی بودن جنایت، امری موضوعی است که احراز آن با توجه به ملاک های مقر ر در قانون و نیز محتویات پرونده و بررسی ها و تحقیقا ت به عمل آمده با قاضی رسیدگی کننده است. مع ذلک هرگاه مأمور در عمل ارتکابی )فعلی نوعا کشنده( عمد داشته باشد، طبیعتا نتیجه ناشی از آن نیز عمدی است؛ اعم از قتل باشد یا ضرب و جرح این.که دکتر احمد محمدی باردئی