نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۳۷۶

همان گونه که خود مستحضر هستید مطابق ماده 13 قانون کیفر بزه های مربوط به راه آهن مصوب 1320 حریم راه آهن عبارت از 17 متر فاصله به هر یک از دو طرف محور خط بوده است در این شرایط اشخاصی با رعایت حریم قانونی راه آهن و با اخذ مجوز از شهرداری اقدام به احداث بنا در خارج از حریم مزبور نموده اند ولی بعد از احداث بنا و با الحاق ماده 17 به قانون ایمنی راهها و راه آهن به سال 1379 ایجاد هرگونه ساختمان و دیوارکشی و تاسیسات به شعاع صد متر از انتهای حریم راهها و حریم راه آهن های کشور بدون کسب مجوز از وزارت راه و شهرسازی ممنوع اعلام گردیده است در این شرایط سوال این است که چنانچه ساختمان های احداثی با گذشت سالیان فرسوده و نیازمند بازساز ی و تعمیر باشد یا مالک قصد تجدید و تغییر بنا را داشته باشد آیا اساسا حق اعمال این گ ونه حقوق مالکانه وجود دارد یا خیر؟ مرجع ذی صلاح برای صدور مجوز وزارت راه و شهرسازی است یا شهرداری یا هر دو؟ باید بر طبق تبصره 2 ماده 17 قانون اخیرالذکر عمل کرد یا بند 24 ماد ه 55 قانون شهرداری اگر مجوز بازسازی و تعمیر یا تجدید بنا به ساختمانی که در حال از دست دادن استحکام است داده نشود و شرکت راه آهن نیز علی رغم درخواست مالکین اقدام به تملک اراضی ننماید و از قبیل آن زیانی به اشخاص وارد گردد مسئوولیتی متوجه دیگری خواهد بود یا خ یر؟

اولا، با توجه به ملاک ماده 3 آیین نامه اجرایی تبصره یک ماده 17 اصلاحی قانون ایمنی راه ها و راه آهن، در فرض سؤال انجام تعمیرات بازسازی و تجدید بنا در حدودی که سابقا احداث بنا شده است و با کاربری سابق، از اخذ مجوز موضوع ماده 5 )ماده 17 الحاقی( ق انون اصلاح قانون ایمنی راه ها و راه آهن مصوب 1397 است .معاف ثانیا، بنا بر مراتب فوق، پاسخ به دیگر مطرح شده که فرع بر لزوم اخذ مجوز یاد شده است، پرسشهای موضوعا است .منتفی