نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۰۵۳

با اجرایی شدن قانون کاهش مجازات های حبس تعزیری میزان مجازات برخی از جرایم به درجه هفت یا هشت تقلیل پیدا کرده و از طرفی در بسیاری از اوقات جرایم درجه هفت یا هشت با جرایم درج ه شش و بالاتر در دادسرا مطرح می شود؛ آیا قضات دادسرا امکان رسیدگی و تصمیم گیری اعم از صدور قرارهای منع تعقیب یا جلب به دادرسی نسبت به جرایم درجه هفت یا هشت با سایر جرایم را دارند؟

در صورتی که عناوین جزایی متعدد )اعم از تعدد مادی یا معنوی( در پرونده م طرح باشد که برخی از جرایم درجه هفت و هشت باشد که مطابق ماده 340 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 باید به طور مستقیم در دادگاه مطرح شود و برخی دیگر جرم تعزیری درجه شش و بالاتر باشد که انجام تحقیقات مقدماتی آن به عهده دادسرا است، با توجه به لزوم رسیدگی توأم ان به اتهامات متهم و ضرورت صدور قرار تأمین کیفری واحد نسبت به وی مطابق مواد 218 و 313 همین قانون و با عنایت به این که مطابق مواد 22 و 64 و 92 قانون یادشده، اصولا انجام تحقیقات مقدماتی کلیه جرایم از وظایف دادسرا است و انجام این تحقیقات از سوی دادگاه تنها در موارد مصرح نظیر مواد 306 ، 340 و تبصره یک ماده 285 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و به طور استثنایی از سوی دادگاه صورت می پذیرد، بنا به مراتب فوق و عنایت به صدر تبصره یک ماده 81 قانون اخیرالذکر، رسیدگی به جرایم مذکور در مرحله تحقیقات مقدماتی باید به ص ورت توأمان در دادسرا انجام شود و موجب قانونی جهت تفکیک پرونده و ارسال بخشی از آن که جرم تعزیری درجه هفت یا هشت محسوب می شود به دادگاه برای رسیدگی مستقیم وجود ندارد دکتر احمد محمدی باردئی