نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۷۰۸

در پرونده ای محکوم له بابت مهریه منزل مسکونی همسر خویش را به عنوان مال در اجرای احکام مدنی معرفی نموده که پس از توقیف، محکوم علیه مدعی شده است که ملک را فروخته است و محکوم له دادخواست بطلان معامله )به علت( صوری بودن و اینکه ملک متعلق به محکوم علیه می باشد را مطرح نموده است که منجر به صدور رأی مبنی صوری بودن معامله گردیده و ملک متعلق به زوج قلمداد شده است و موضوع در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شده ا ست و پس از صدور رأی محکوم علیه مجددا ادعا نموده که ملک مستثنیات دین می باشد که حسب گزارش مرجع انتظامی مشخص گردیده محکوم علیه در منزل مذکور ساکن نمی باشد حال اعلام فرمایید آیا منزل مذکور جزء مستثنیات دین تلقی می شود؟ وامکان فروش یا تحویل آن بابت طلب زوجه دارد وج.ود

با عنایت به بند»الف « ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394 و تبصره یک آن، منزل مسکونی محکوم علیه در صورتی جزء مستثنیات دین تلقی می شود که اولا، علی الاصول محل سکونت بالفعل محکوم علیه باشد و ثانیا، منزل مسکونی در حد نیاز و شأن عرفی محکوم علیه در حالت اعسارش باشد. بنابراین در فرض سؤال انکار اولیه محکوم علیه مبنی بر عدم مالکیت منزل مسکونی متنازع فیه، در تشخیص مستثنیات یا عدم دین بودن منزل مسکونی تأثیری ندارد .مستثنیات