نظریه مشورتی ۷/۹۸/۱۵۱۷

شاکی شکایتی دایر بر افترا علیه متهم طرح می نماید. پس از اخذ اظهارات شاکی محرز می شود که رفتار انتساب ی به متهم در فرض اثبات، وصف کیفری ندارد؛ پس از مدتی شاکی رضایت بدون قید و شرط خود را نسبت به متهم اعلام می دارد. در این فرض بین صدور قرار منع تعقیب به دلیل نداشتن وصف کیفری امر و قرار موقو فی تعقیب کدام یک ارجحیت دارد؟

قرار موقوفی تعقیب برخلاف قرار منع تعقیب، یک قرار شکلی است و اصولا صدور قرار شکلی بر صدور قرار ماهوی مقدم است؛ ولی هرگاه رفتار ارتکابی جرم نباشد، گذشت شاکی خصوصی از موارد صدور قرار موقوفی تعقیب نیست؛ زیرا مطابق بند»ب « ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 ، گذشت شاکی یا مدعی خصوصی در جرایم قابل گذشت، از موارد صدور این قرار است. بنابراین انتساب یک جرم قابل گذشت به متهم، شرط صدور قرار تعقیب پس از گذشت شاکی است موق.وفی »ضمنا پرسش های دیگر به طور جداگانه بررسی و پاسخ آن ارسال می شود.« دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه