نظریه مشورتی ۷/۹۷/۲۷۶۴

چنانچه حکم بر الزام زوجه به تمکین صادر شود و زوجه از اجرای آن امتناع نماید، آیا با عنایت به مواد 2 و 3 و 10 قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 ، ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی و ماده 4 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 ، زوج از منظر فقهی شرعی و قانونی حق دارد که با تقدیم دادخواست، ضرر و زیان مادی و معنوی ناشی از عد م تمکین زوجه را مطالبه نماید؟

بازگشت به استعلام شماره 9027/141/69000 مورخ 1397/10/04 به شماره ثبت وارده 2764 مورخ 1397/10/05، نظریه مشورتی کمیسیون قوانین مدنی این اداره کل به شرح زیر اعلام می :گردد قانون گذار ایران در ماده 1108 قانون مدنی و بند 3 ماده 16 قانون حمایت خانواده مصوب 1353 ضمانت اجرای عدم تمکین زوجه و نشوز وی را مقرر نموده است. هم چنان - که در صورت توافق زوجین بر شرط موضوع بند»الف « سند نکاحیه موسوم به شرط تنصیف دارایی، ضمانت اجرای نشوز زوجه عدم برخورداری وی از این شرط در صورت طلاق به درخواست زوج است؛ لذا به لحاظ پیش بینی ضمانت اجرای نشوز زوجه از سوی قانون گذار و آمره بودن این قوانین، ماهیت خاص روابط زوجین و ضرورت اکتفا به قواعد و مقررات خاص حاکم، نمی توان با استناد به قواعد عام مسئولیت مدنی زوجه را به پرداخت ضرر و زیان مادی و معنوی به جهت عدم تمک محکوم نمود ی.ن دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیرکل حقوقی قوه قضاییه