نظریه مشورتی ۷/۹۷/۲۱۴۱

آیا بین عنوان اقامت اجباری در محل معین و عنوان تبعید تفاوت است؟ چنان چه محکوم علیه پس از ترک محل اجرای مجازات اقامت اجباری برای بار دوم و تبدیل آن به مجازات حبس درجه 7، رضایت شاکی خصوصی را حاصل نماید، آیا امکان حذف و یا تبدیل مجازات اقامت اجباری به جزای نقدی درجه 8 یا 7 وجود دارد؟

بازگشت به استعلام شماره یک سیار مورخ 1397/07/16 به شماره ثبت وارده 2141 مورخ 1397/07/21 ، نظریه مشورتی کمیسیون قوانین کیفری این اداره کل به شرح زیر اعلام می :گردد 1 - با توجه به این که قانون آیین دادرسی کیفری 1392 در مواد 251 ، 545 ، 547 و 549 واژگان"تبعید" و" اقامت اجباری" را در کنار یکدیگر ذکر نموده است و"تبعید" مندرج در کتاب دوم قانون مجازات اسلامی نیز ناظر به حدود به عنوان مجازات اصلی در مواد 229 ، 243 و 284 آمده است و در قوانین پس از انقلاب اسلامی هم" اقامت اجباری در محل معین" تنها به عنو ان مجازات تکمیلی ذکر شده است، لذا این دو کیفر از نظر نوع )اصلی و تکمیلی بودن( و مورد اجرا )حدود و غیر آن( متفاوت می.باشند 2 - اطلاق ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 شامل فرض استعلام )حبس درجه هفت تعیینی در اجرای ماده 24 قانون مجازات اسلامی 1392 به لحا ظ تخطی محکوم علیه مجازات تکمیلی در بار دوم( نیز می گردد و لذا در جرایم غیر قابل گذشت دادگاه صادرکننده حکم قطعی می تواند به درخواست محکوم نسبت به تخفیف مجازات یا تبدیل آن به مجازات مناسب تر به لحاظ گذشت شاکی اقدام نماید. بدیهی است که در جرایم قابل گذشت با ا علام رضایت شاکی، مطابق مواد 13 و 505 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 قرار موقوفی اجرای حکم صادر می.گردد دکتر محمد علی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه