نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۹۰

به موجب بند » ب « ماده ٣ ٨ ٩ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١ ٣ ٩ ٢ و با توجه به ماده ٣ ٨ ٤ این قانون، در پرونده هایی که به طور مستقیم در دادگاه کیفری یک مطرح می شود، دادگاه پس از صدور قرار رسیدگی و اعمال مواد ٣ ٨ ٤ و ٣ ٨ ٧ قانون یادشده و تهیه گزارش از پرونده و تشکیل جلسه مقدماتی اداری، هرگاه موضوع را خارج از صلاحیت خود تشخیص د هد، قرار عدم صلاحیت صادر می کند؛ این قرار به موجب ماده ٣ ٩ ٠ همان قانون قابل درخواست تجدیدنظر از سوی دادستان است؛ چنانچه در پرونده مذکور دادگاه پیش از صدور قرار رسیدگی ،های موضوع را خارج از صلاحیت خود تشخیص دهد آیا می تواند قرار عدم صلاحیت صادر کند؟ مستند قا نونی آن چیست؟ آیا این قرار قطعی است یا قابل تجدید نظر؟ توضیح اینکه برخی معتقدند صدور قرار عدم صلاحیت در این مرحله باید مستند به بند » الف « ماده ٣ ٤ ٠ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١ ٣ ٩ ٢ صادر و قطعی اعلام شود؟

به موجب ماده ٣ ٨ ٣ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١ ٣ ٩ ٢ ، در مواردی که پرونده به طور مستقیم در دادگاه کیفری یک رسیدگی می شود؛ پس از پایان تحقیقات مقدماتی، صدور قرارهای منع یا موقوفی تعقیب حسب مورد تجویز شده است؛ بدیهی است صدور چنین قرارهایی منوط به وجود صلاحیت ذاتی و محلی دادگاه کیفری یک است؛ بنابراین، چنان چه دادگاه یادشده در جریان تحقیقات مقدماتی خود را صالح به رسیدگی نداند، به موجب بند » الف « ماده ٣ ٤ ٠ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١ ٣ ٩ ٢ و مستفاد از ماده ٣ ٨ ٣ این قانون، مجاز به صدور قرار عدم صلاحیت است و این قرار به استناد اطلاق ماده ٣ ٩ ٠ قانون پیش گفته از سوی دادستان، قابل تجدیدنظر است . دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه