نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۲۱۸

به موجب صدر ماده 503 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 ، در صورت ابتلای محکوم علیه به جنون پس از صدور حکم قطعی، تا زمان افاقه اجرای حکم به تعویق می افتد؛ اما وفق تبصره این ماده، محکوم عل یه تا زمان بهبودی در بیمارستان روانی یا مکان مناسب دیگری نگهداری می شود؛ این تعارض چگونه قابل رفع است؟ اس خ :پ محل اعمال و مجرای حکم موضوع صدر ماده 503 قانون آیین داد رسی کیفری مصوب 1392 ، که ناظر بر تعویق اجرای حکم در اثر ابتلای محکوم علیه به جنون پس از صدور حکم قطعی در جرایم تعزیری است، با حکم موضوع تبصره این ماده که متضمن حکمی تبعی و استثنایی ناظر بر اصل ماده پیش گفته است، متفاوت است؛ زیرا حکم موضوع ماده 503 قانون پیش گفته مبنی بر تعویق اجرای حکم در اثر ابتلای به جنون پس از صدور حکم قطعی ناظر بر حدوث جنون پیش از ورود به زندان ) پیش از شروع به اجرای حکم ( و حکم تبصره این ماده ناظر بر حدوث جنون پس از ورود به زندان ) پس از شروع به اجرای حکم ( است؛ عبارت » در حبس به سر می برد « در تبصره ماده 503 یاد شده، مؤید این دیدگاه است . بر این اساس، تعارض بین صدر ماده 503 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و تبصره آن منتفی است .