نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۳۶

مطابق ماده ٤ ٧ ٤ قانون آیین دادرسی کیفری جهات اعاده دادرسی بیان شده است و مطابق ماده ٤ ٨ ٠ قانون مذکور نحوه اقدام دادگاه هم عرض در اعاده دادرسی بیان گردیده است . حال سؤال اینجاست که آیا چنانچه شعبه دیوان عالی کشور در خصوص یکی از بندهای ماده ٤ ٧ ٤ قانون آیین دادرسی کیفری اعاده دادرسی صادر نموده باشد تجوی،ز آیا دادگاه همعرض اختیار مطابقت فرض پرونده با مابقی بندهای ماده ٤ ٧ ٤ قانون آیین دادرسی کیفری غیر از بند مذکور، در پذیرش اعاده دادرسی را دارد یا خیر؟

اعاده دادرسی از طرق فوق العاده دادرسی و استثنایی بر اعتبار امر مختومه ا ست که باید تنها در موارد منصوص قانونی صورت پذیرد . از این رو قانونگذار در ماده ٤ ٧ ٤ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١ ٣ ٩ ٢ ، آن را تنها به جهات خاصی محدود کرده و همچنین به سبب اهمیت خاص آراء کیفری، رسیدگی به تقاضای اعاده دادرسی در خصوص این آراء را به احراز انطباق درخواست اعاده دادرسی با یکی از موارد مندرج در ماده ٤ ٧ ٤ قانون یادشده و تجویز از سوی دیوان عالی کشور منوط دانسته است؛ بنابراین، دادگاه هم عرض که پس از تجویز اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور به لحاظ یکی از جهات مزبور پرونده برای رسیدگی مجدد به آن ارجاع می شود، تنها در خصوص تجویز انجام شده، مجاز به رسیدگی مجدد است و حق رسیدگی به دیگر جهاتی را که نسبت به درخواست توسط دیوان عالی کشور تجویز نشده است، ندارد؛ زیرا چه بسا جهات مذکور قبلا مطرح و از سوی دیوان عالی کشور مردود اعلام شده باشد . شایسته ذکر است در فرضی ک ه دادگاه هم به جهات دیگری غیر از جهت تجویز شده از سوی دیوان عالی کشور ،عرض به اعاده دادرسی رسیدگی و رأی صادر کند، رأی صادره تا زمانی که از طرق قانونی نقض نشود، به قوت و اعتبار خود باقی است . دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه