نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۶۹۹

چنانچه شخص » الف « به طرفیت شخص » ب « دعوای مطالبه وجه چک مطرح کند و در دعوای حقوقی شخص » ب « به پرداخت وجه چک و خسارت تأخیر تأدیه آن محکوم ش ود و سپس شخص » ب « شکایت کیفری مبنی بر خیانت در امانت در خصوص همان چک علیه شخص » الف « مطرح کند و شخص » الف « در این پرونده بابت خیانت در امانت محکومیت قطعی بیابد، آیا از موارد اعاده دادرسی از سوی شخص » ب « در خصوص رأی صادره از سوی دادگاه حقوقی است؟ چنانچه موضوع ا ز موارد اعاده دادرسی باشد، با کدام یک از بندهای ماده 426 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 ، تطابق دارد؟ اس خ :پ در فرض سؤال که پس از صدور حکم در دعوای حقوقی مبنی بر پرداخت وجه چک، با شکایت محکوم علیه پرو نده حقوقی، محکوم له آن پرونده در دادگاه کیفری به اتهام خیانت در امانت محکوم شده است : اولا، اثبات حیله و تقلب با اثبات رفتار حیله آمیز یا متقلبانه به عمل می آید؛ بنابراین دعوا باید برای اثبات این رفتار اقامه شود . با وجود این، رفتار حیله آمیز یا متقلبانه ممکن است در پرونده کیفری ثابت شود؛ بنابراین، اثبات حیله و تقلب موضوع بند 5 ماده 426 و ماده 429 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 ، در همه موارد مستلزم تقدیم دادخواست حقوقی نمی باشد . ثانیا، در فرض سؤال موضوع می تواند از مصادیق تقلب مذکور در بند 5 ماده 426 قانون یاد شده باشد؛ اما د ر هر صورت تشخیص مصداق بر عهده مرجع قضایی رسیدگی کننده به اعاده دادرسی است . دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه