نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۵۱۲

اولا، آیا دعوای » اثبات حیله و تقلب « منجر به صدور حکم قابل استماع است؟ توضیح آنکه، برخی معتقدند دعوای مطروحه با استفاده از عنوان کلی مذکور قابل استماع نیست؛ بلکه باید مصداق خاصی مانند اثبا ت جعلیت، اثبات اقرار فاسد و یا شهادت کذب ذکر و بر اساس آن رسیدگی شود؛ در مقابل، بعضی معتقدند هر خواسته ای قابل استماع است و قالب خاصی ندارد . ثانیا، چنانچه این دعوا قابل استماع باشد و دادگاه پس از بررسی متوجه دروغ بودن اظهارات اصحاب دعوا شود که مستمسک رأی دادگاه بوده است؛ اما آن دروغ قالب اقرار، سوگند و یا شهادت و محتوایی غیر از آن داشته و به عنوان اماره ایی در صدور حکم به کار رفته باشد، آیا می توان دعوای اثبات حیله و تقلب را استماع و در این خصوص اتخاذ تصمیم نمود؟ اس خ :پ اولا، اثبات حیله و تقلب موضوع بند 5 ماده 426 و ماده 429 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 ، با اثبات رفتار حیله آمیز یا متقلبانه به عمل می آید؛ بنابراین، دعوا باید برای اثبات این رفتار اقامه شود . ثانیا، رفتار حیله آمیز یا متقلبانه ممکن است در پروند ه کیفری ثابت شود؛ بنابراین، اثبات حیله و تقلب موضوع مستندات قانونی پیش گفته، در همه موارد مستلزم تقدیم دادخواست حقوقی نمی باشد . دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه