نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۲۱۳

به موج ب نظریه پزشکی قانونی شخصی دارای اختلال دو قطبی می باشد که در دوره های عود بیماری، مستعد رفتارهای تکانشی و آسی ب زا بوده و قادر به اداره امور مالی خود به طور مستقل نیست و از طرفی در دوره های افاقه مشکلی از این حیث ندارد که این امر از سفاهت ادواری این ف رد حکایت دارد و از مصادیق جنون ادواری نمی باشد؛ در خصوص چنین فردی با توجه به این حکمی قانونی در خصوص سفاهت ادواری وجود ندارد ،که آیا دادگاه می تواند با وحدت ملاک از جنون ادواری، حکم حجر بیمار به دلیل سفاهت ادواری را صادر کند؟ در صورت منفی بودن پاسخ، تکلیف اقدامات و معاملات بیمار در دوران عود بیماری، که مطابق نظریه پزشکی قانونی قادر به اداره امور مالی خود به طور مستقل در این دوران نمی باشد، چیست؟ چنانچه با وحدت ملاک از جنون ادواری بتوان برای سفیه ادواری نیز اتخاذ تصمیم کرد، آیا در خصوص معاملات این فرد اصل ب ر س فاهت است؛ مگر آنکه رشد وی ثابت شود؟ اس خ :پ با توجه به تصریح مقنن به جنون ادواری به شرح مذکور در ماده ١ ٢ ١ ٣ قانون مدنی و فقدان چنین حکمی در خصوص سفاهت ادواری، مجوزی برای اخذ ملاک از ماده یادشده و پذیرش صدور حکم بر سفاهت ادواری وجود ندارد و هرگونه تغییر در مقررات مربوط، مستلزم اصلاح قانون توسط قانونگذار است . دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه