نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۲/۴

ح استع لا م : چنانچه در اجرای ماده ٣ ١ ٠ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انق لا ب در امور مدنی مصوب ١ ٣ ٧ ٩ ، دادگاه دستور موقت مبنی بر عدم کشت و زرع در یک قطعه زمین کشاورزی صادر کند و مراتب از طریق مراجع انتظامی به خوانده تفهیم شود؛ اما خوانده به صورت مخفیانه و به دور از انظار اقدام به کشت و زرع نماید، آیا دادگاه می تواند جهت اجرای دستور موقت و جلوگیری از کشت و زرع با به کارگیری ماشین لا ت کشاورزی ،آ مبادرت به تسطیح زمین و اعاده وضع به حال سابق نماید؟ در صورت منفی بودن پاسخ، ضمانت اجرای تخل ف از دستور موقت صادره چیست؟ س خ :پا در فرض سؤال که در اجرای مواد ١ ٧ ٤ و ٣ ١ ٠ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انق لا ب در امور مدنی مصوب ١ ٣ ٧ ٩ دستور موقت مبنی بر عدم کشت و زرع در ملک صادر شده است؛ اما خوانده مبادرت به کشت و زرع نموده است، از آنجا که خوانده به رغم دستور موقت صادره مبادرت به کشت و زرع نموده است، موجبی برای اخذ م لا ک از ماده ١ ٦ ٥ قانون یادشده و ماده ٤ ٨ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ١ ٣ ٥ ٦ نمی باشد؛ زیرا این مواد قانونی با پیش فرض وجود کشت و زرع پیش از صدور رأی محکومیت تنظیم شده و تقریر یافته است و از فرض سؤال که پس از صدور دستور موقت، امر کشت و زرع صورت گرفته است، خارج می باشد . همچنین از آنجا که دادگاه در مقام صدور دستور موقت با تشخیص فور ی بودن موضوع و اخذ تأمین مناسب از خواهان مبادرت به صدور این دستور نموده است، حسب مورد می تواند بنا به ضرورت و به منظور جلوگیری از تداوم تخلفات خوانده از اجرای این دستور، تصمیم مقتضی اتخاذ کند . دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه