نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۲/۲۳۰

ک استع لا م : در خصوص مجازات های جایگزین حبس، چنانچه فردی به جزای نقدی بدل از حبس چهار ماه محکوم و به سبب عجز از پرداخت جزای نقدی به زندان معرفی شود و پس از تحمل بخشی از حبس، محکوم علیه قصد پرداخت جزای نقدی را داشته باشد، آیا می توان مابقی جزای نقدی را محاسبه و اخذ و مح کوم علیه را آزاد کرد یا آنکه باید همه جزای نقدی را از وی اخذ کرد؟ با توجه به ماده ٧ ٠ قانون مجازات اس لا می مصوب ١ ٣ ٩ ٢ ، در صورت عجز از پرداخت جزای نقدی و اع لا م محکومیت، آیا مدت حبس قابلیت تبدیل به جزای نقدی را فاقد است؟ س خ :پا در فرض سؤال که متهم بر اساس مواد ٦ ٤ و ٨ ٦ قانون مجازات اس لا می مصوب ١ ٣ ٩ ٢ به پرداخت جزای نقدی معینی به عنوان » جایگزین حبس « محکوم شده است، در صورت عجز از پرداخت جزای نقدی، قاضی اجرای احکام کیفری مطابق ماده ٧ ٠ قانون پیش گفته، محکوم را جهت تحمل مجازات اصلی ) حبس ( به زندان معرفی می کند و اگر در اث نای اجرای مجازات حبس، محکوم علیه آمادگی خود را برای پرداخت جزای نقدی اع لا م کند، از آنجا که عجز از پرداخت جزای نقدی منتفی شده است، با لحاظ ماده ٥ ١ ٦ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١ ٣ ٩ ٢ و با احتساب مدت تحمل حبس توسط محکوم و کسر آن از میزان جزای نقدی مقرر در حک م، با پرداخت باقی مانده جزای نقدی، قاضی اجرای احکام مکلف به آزادی محکوم است و موجبی برای ادامه بازداشت وی به سبب اجرای مجازات جایگزین حبس نیست؛ ضمن آنکه هدف مقنن از وضع مقررات مجازات های جایگزین حبس، ابتدا اجرای مجازات جایگزین حبس است و نه اجرای مجازات حبس و عجز موقت محکوم علیه از پرداخت جزای نقدی جایگزین حبس، مانعی برای اجرای این مجازات پس از حصول م لا ئت وی نیست . تبصره ٢ ماده ٥ ٢ ٩ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ١ ٣ ٩ ٢ ، مؤید این دیدگاه است . دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه