نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۵۶

چنانچه در قرارداد اجاره ذکر شود مستأجر مکلف است در تاریخ معینی نسبت به تخلیه ملک اقدام کند و در غیر این صورت مکلف است روزانه مبلغی به عنوان وجه التزام بپردازد، در صورت عدم تخلیه ملک توسط مستأجر در موعد تعیی ن شده و با توجه به این که موجر ودیعه یا وجه قرض الحسنه که در عرف جامعه از آن به عنوان پول پیش یا مبلغ رهن کامل یاد می شود را نپرداخته باشد و آن را به پس از تخلیه ملک موکول کند، آیا وی مستحق دریافت وجه التزام است؟

با توجه به اطلاق ماده 4 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376 و همچنین ماده 20 آیین نامه اجرایی این قانون مصوب 19/2/1378 هیأت وزیران که تخلیه عین مستأجره را منوط به استرداد ودیعه، سند و یا وجهی دانسته است که وفق قرارداد اجاره توسط موجر از مستأجر اخذ شده است، در صورتی که طرفین قرارداد مطابق قانون یادشده عقد اجاره را منعقد کرده و بر خلاف ماده 4 آن قانون نیز توافق نکرده باشند؛ مستأجر می تواند تا اخذ ودیعه، سند و یا وجه از موجر از تخلیه عین مستأجره خودداری کند و موجر مستحق اجرت المثل ایام تصرف یا خسارت تأخیر در تخلیه و یا در فرض سؤال، وجه التزام تعیین شده در قراداد اج اره نخواهد بود؛ مگر آن ک ه موجر در اجرای ذیل ماده 20 آیین نامه اجرایی یادشده، ودیعه و یا وجه مقرر بین طرفین را حسب مورد به دایره اجرای ثبت و یا دادگستری )در حال حاضر شورای حل اختلاف( تحویل داده و یا به حساب سپرده واریز کرده .باشد دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه