نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۱۲۳

1 ، 2 و 3 - اولا، مقصود مقنن در صدر ماده 350 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 این است که در جرائم موضوع بندهای الف، ب ، پ و ت ماده 302 این قانون، گر چه با توجه به ماده 348 حضور وکیل متهم برای تشکیل جلسه دادگاه ضروری است، اما کافی نیست و باید متهم نیز شخصا حاضر شود. بنابراین، در فرض سؤال"هرگاه م تهم وکیل معرفی نکرده" و برای وی وکیل تسخیری تعیین شده باشد، از جهت لزوم حضور متهم و وکیل در جلسه دادگاه در جرائم یاد شده تفاوتی بین وکیل تسخیری و تعیینی نمی باشد؛ مگر آن که متهم متواری بوده یا دست رسی به وی امکان نداشته باشد که در این صورت باید برابر ماده 394 قانون رفتار شود. در موارد مشمول ماده اخیرالذکر رسیدگی در غیاب متهم در صورت که دادگاه حضور متهم را برای دادرسی ضروری تشخیص ندهد ،ی امکان پذیر است. بنابراین ماده 350 یاد شده با ماده 406 قانون تعارضی ندارد .همین ثانیا، مقررات ماده 350 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 ، بیانگر اهمیت حضور متهم در دادگاه در جرایم موضوع ماده 302 قانون مذکور است و در صورت عدم حضور متهم، امکان تشکیل جلسه رسیدگی وجود ندارد و لازم است با جلب متهم، رسیدگی انجام شود. اما چنانچه، امکان جلب متهم وجود نداشته باشد، با توجه به مقررات مندرج در مواد 394 و 406 قانون فوق الذکر، رسیدگی غیابی بلامانع است؛ مگر آن ک ه اتهام انتسابی از جمله جرائمی باشد که صرفا جنبه دارد حق.اللهی در صورت حاضر نشدن متهم در دادرسی با وصف داشتن وکیل تعیینی یا تسخیری تکلیف دادگاه چیست؟-3 غیابی مجاز است یا خیر؟ به طور کلی رسیدگی در جرایم مواد مخدر که در زمرهی مادهی-2 از قانون مزبور است، به صورت 302 آیا وجه جمع دو ماده مزبور چگونه است؟-1 توجه به تعارض ظاهری بین دو ماده آیین دادرسی کیفری مصوب 394 و 350 با با اصلاحات بعدی آیا؛1392 قانون