نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۷۱۴

مطابق ماده 273 قانون آیین دادرسی کیفری، حل اختلاف بین بازپرس و دادستان و رسیدگی به اعتراض شاکی یا متهمه نسبت به قرارهای قابل اعتراض در جلسه فوق العاده دادگاه صورت می گیرد و تصمیم دادگاه در این قطعی است مگر ...خصوص در پرونده ای میان دادستان و بازپر س اختلاف ایجاد و پرونده جهت حل اختلاف به دادگاه کیفری دو ارسال می شود و دادگاه نیز با نظر دادستان مبنی بر منع تعقیب موافقت می کند و با اعاده پرونده به دادسرا، قرار منع تعقیب می گردد. آیا این قرار منع تعقیب قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه کیفری دو می باشد یا ا ین که قطعی است؟

حدوث اختلاف عقیده میان بازپرس و دادستان در مورد قرار نهایی موجب عدم تحقق این قرار است و به همین جهت قرار انشاء شده توسط بازپرس قابل ابلاغ نیست و این حالت تا زمانی که رأی دادگاه در مقام حل اختلاف صادر نشده است ادامه دارد. چنانچه رأ ی دادگاه مبنی بر تأیید قرار منع تعقیب باشد، موضوع مشمول بند»الف « ماده 270 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 بوده و از جانب شاکی ظرف مهلت قانونی قابل اعتراض در دادگاه صالح است؛ و در صورتی که این دادگاه، قرار منع تعقیب را نقض کند، این دو رأی با وجود این که از دو شعبه یک دادگاه و از یک درجه صادر شده است، تعارضی با یکدیگر ندارند؛ زیرا در موضوعات مختلف صادر شده است؛ بدین صورت که رأی اول در مقام حل اختلاف و در واقع یکی از اجزاء و عناصر تشکیل دهنده قرار نهایی است، حال آن که رأی دوم در مقام رسیدگی به اعتراض به ق رار یادشده است که پس از دخالت اول محقق شده است و لذا هر یک در محل خود معتبر است .دادگاه