نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۶۶۰

آیا در مواردی از قبیل احضار متهم برای تفهیم اتهام، احضار شاهد یا مطلع )که نتیجه عدم حضور این افراد بدون عذر موجه جلب است و طبیعتا حضور این افراد قائم به شخص است(، ابلاغ احضاریه باید برای وکیل این افراد )در فرض داشتن وکیل( صورت گیرد یا این که احضاریه باید به خود متهم یا شاهد و یا مطلع ابلاغ شود و یا باید به هر دو شخص )اصیل و وکیل ( ابلاغ شود؟

اولا، اصولا در ادای شهادت و بیان اظهارات مطلع، مباشرت شخص شاه د یا مطلع شرط است؛ بنابراین معرفی وکیل دادگستری منتفی است و مواردی مانند شهادت بر شهادت موضوع ماده 188 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 از مصادیق نیابت در شهادت و تابع مقررات مربوط است .، ثانیا، بر اساس مواد 5 ، 48 و 190 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 ، وظیفه وکیل متهم، دفاع از وی و انجام اقداماتی است که بدون دخالت موکل، انجام آن از سوی وکیل امکان پذیر باشد؛ بنابراین در مسایلی از قبیل تفهیم اتهام، تحقیق از متهم و اخذ تأمین متناسب که قائم به شخص متهم است و نمی توان این اق دامات را در مورد وکیل وی به معرض اجرا گذاشت، متهم شخصا احضار می شود. بدیهی است مطابق ماده 190 قانون آیین دادرسی کیفری متهم می یک نفر وکیل همراه داشته باشد. اما در مواردی مانند اخذ آخرین دفاع ،تواند مطابق مواد 262 و 263 قانون یادشده می توان شخص متهم یا وکیل وی را احضار و آخرین دفاع را کرد اخ.ذ