نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۷۰۷

طبق ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و ب اغها مجازات بزه تغییر کاربری بدون اخذ مجازات قانونی جزای نقدی و قلع و قمع بنا در نظر گرفته شده است حال سوال اینجاست که چنانچه دادگاه به عنوان اتهامی مذکور را مشمول مرور زمان و تعقیب بداند و با توجه به اینکه قلع و قمع ماهیت غیر از مجازات دارد آیا دادگاه می بای ست نسبت به هر دو مجازات قرار موقوفی تعقیب به اعتبار مرور زمان صادر نماید و این که می بایست به قلب و قمع بنا با وجود مرور زمان اخذ تصمیم نماید و نیاز به تنظیم دادخواست حقوقی نمی باشد؟

هر چند صدور حکم بر قلع و قمع بنای غیر مجاز در بزه تغییر غیر مجاز کاربری اراضی و باغ ها در صورت احراز وقوع بزه، تکلیف قانونی دادگاه کیفری رسیدگی کننده به بزه موصوف است و تقدیم دادخواست منتفی است؛ با این حال طبق ماده 3 )اصلاحی 1/8/1385( قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها، مرتکب بزه تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ ها بد ون اخذ مجوز از کمیسیون موضوع تبصره یک ماده یک قانون مذکور، علاوه بر»قلع و قمع بنا« ، به پرداخت جزای نقدی به شرح مقرر در ماده 3 این قانون محکوم می شود؛ لذا صدور حکم به قلع و قمع بنا صرفا در صورت احراز تحقق بزه و ضمن صدور حکم محکومیت مرتکب توسط مرجع قضایی ا مکان پذی ر است؛ بنابراین در مواردی که به لحاظ شمول مرور زمان، بزه تغییر کاربری غیر مجاز اساسا قابل تعقیب نیست، صدور حکم به»قلع و قمع بنا « منتفی است .نیز دکتر احمد محمدی باردئی