نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۷۰

1 - آیا آراء صادره بر اساس ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری قابل تجدید نظرخواهی یا اعمال ماده 442 قانون یادشده است؟ 2 -آیا می توان ضارب را بابت ارش صدماتی که در اثر عمل جراحی ایجاد می شود مانند تعبیه لوله یا آسیب نسج نرم، از باب تسبیب محکوم کردیا این که غیر ق ابل انتساب استو صرفا صدماتی که حین حادثه )کار یا تصادف( یا ضرب و جرح ایجاد شده است بر عهده متهم است؟

1 - با توجه به این که در ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 ، به قطعیت یا قابلیت تجدید نظر خواهی و فرجام نسبت به حکم واحد صادره در اجرای ماده مزبور تصریح به عمل نیامده است، بنابراین در خصوص مورد مذکور باید به قواعد عام حاکم بر تجدید نظر خواهی یا قابلیت فرجام نسبت به آرای دادگاه ها رجوع شو د و لذا با لحاظ مواد 427 ، 428 و 443 قانون فوق الذکر، آرای دادگاه های کیفری قابل تجدید نظر و فرجام و آرای صادره از سوی دادگاه تجدید نظر )در خصوص موضوع ماده 510 قانون صدرالذکر(، قطعی است. لذا در فرضی که مطابق ضابطه مرقوم، رأی صادره قطعی است، اعمال حکم مقرر در ماده 442 قانون آیین داد رسی کیفری مصوب 1392 ناظر به تخفیف مجازات در آراء غیر قطعی است، سالبه به انتفای موضوع است .که 2 - با توجه به صراحت رأی وحدت رویه شماره 804 مورخ 2/10/1399 هیأت عمومی دیوان عالی کشور مبنی بر این که جراحات ایجاد شده در معالجات پزشکی قابلیت استناد به رفتار وارد کننده صدمه اولیه را ندارد و با عنایت به این که آراء وحدت رویه در حکم قانون بوده و وفق ماده 471 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 در موارد مشابه برای دیوان عالی کشور، دادگاه ها و دیگر مراجع، اعم از قضایی و غیر قضایی لازم الاجرا است؛ بنابراین هرگونه تفسیر خلاف مفاد رأی وحدت رویه در جهت مسؤول دانستن جانی فاقد وجه است پیش.گفته