نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۵۹۴

آیا عدم حضور هر یک از طرفین پرونده در رأس ساعت مقرر در اخطاریه ارسالی بابت رسیدگی، مانع تشکیل جلسه در رأس ساعت مقرر و اعلام ختم جلسه پیش از اتمام وقت است یا آن که نمی توان پیش از اتمام وقت در نظر گرفته شده برای آن جلسه، ختم جلسه را اعلام کرد؛ به عنوان مثال، چنانچه وقت جلسه دادرسی از ساعت 9 تا 9 و 30 دقیقه در نظر گرفته شود و خواهان رأس ساعت 9 در شعبه حضور پیدا کند؛ اما با گذشت مدت زمان عرفی، خوانده حاضر نشود و اظهارات خواهان اخذ و در ساعت 9 و 20 دقی قه به پایان برسد، آیا می توان ختم جلسه را اعلام کرد یا آن که باید تا پایان وقت در نظر گرفته شده جهت حضور خوانده از اعلام ختم جلسه خودداری کرد؟

صرف نظر از آن که دا دگاه باید حضور اصحاب دعوا و وکلای آن ها و دیگر مرتبطین پرونده در رأس ساعت مشخصی را ابلاغ کند و تعیین زمان تقریبی برای رسیدگی صرفا از سوی دفتر دادگاه و به منظور تدبیر و تنظیم اوقات رسیدگی و تعداد پرونده های قابل طرح در هر روز صورت می گیرد و نباید میان این دو خلط شود، نظر به این که مطابق ماده 64 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، وقت رسیدگی که به اصحاب دعوا ابلاغ می شود شامل ساعت، روز، ماه و سال است و مدت جلسه رسیدگی با توجه به مذاکرات و تحقیقات دادگاه مشخص می شود؛ لذا اشخاصی که برای جلسه رسیدگی دعوت می شوند، باید در ساعت مقرر حاضر شوند. وفق ماده 95 این قانون عدم حضور هر یک از اصحاب دعوا یا وکیل آنان مانع رسیدگی و اتخاذ تصمیم نیست. در این دادگاه پس از انتظار وقت کافی و متعارف ،صورت جلسه رسیدگی را آغاز و با استماع دفاعیات حاضرا ن، در صورت احراز کفایت مذاکرات ختم جلسه را اعلام و مطابق ماده 104 قانون یاد شده اتخاذ تصمیم می کند و حضور بعدی طرف پس از سپری شدن زمان متعارف یاد شده و اخذ اظهارات طرف مؤثر در مقام نیست .مقابل دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه